Joy Ads

सञ्जु : खराब मान्छेमाथि बनेको असल फिल्म (समीक्षा)

- मेराेफिल्म
0Shares

बायोपिक भनेर हेर्दा फिल्म धेरैलाई अपुरो लाग्छ तर आफैंमा यसलाई फिल्म मात्र सम्झेर हेर्ने हो भने चैं बलिउडमा यो साल रिलिज भएका उत्कृष्ट फिल्ममध्ये एक हो । निर्देशक, पटकथा र कलाकारको अभिनयले हिरानीले फेरि बलिउडमा हलचल ल्याउन सफल भएका छन् ।

सामाजिक विषयलाई मनोरञ्जक हिसाबले प्रस्तुत गर्ने मामलामा राजकुमार हिरानी बलिउडमा नामुद निर्देशक मानिन्छन् । उनका अघिल्ला फिल्म मुन्नाभाइ एमबिबिएस, लगे रहो मुन्ना भाई,थ्रि इडियटस्, पिके सबैमा कुन न कुनै सामाजिक बिसंगतिलाई फिल्मको विषय बनाएका थिए । उनका फिल्ममा देखिने थप अर्को विशेषता हो उनका फिल्ममा बाबु छोरा र साथीबीचको सम्बन्धले विशेष स्थान पाउँछन् ।

हिरानी यो पटक बायोपिक लिएर निस्किएका छन् तर यहाँ पनि उनले सम्बन्धको सिग्नेचर छाडेका छैनन् । बलिउडका विवादित सुपरस्टार सञ्जय दत्तको जीवनी भन्न हिडेका हिरानीले यसलाई पनि बाबु छोराको सम्बन्धको कथामा रुपान्तरण गरिदिएका छन् । हिरानीको पछिल्लो फिल्म ‘सञ्जु’ सञ्जय दत्तको जीवनी कम बाबु छोराको सम्बन्धको कथा ज्यादा लाग्छ । अब सुनिल दत्त र सञ्जय दत्तको सम्बन्ध फिल्ममा देखाए झैं थियो कि थिएन, यो त कि स्वयं सञ्जय दत्त जान्दछन् कि हिरानी । तर फिल्म हेर्दा चैं यही लाग्छ ।

फिल्ममा बाबु छोरासँगै दोस्रो कथा छ, सञ्जय दत्तको हतियार सम्बन्धी । अवैधानिक हतियार राखेको अभियोगमा ५ वर्ष जेल बिताएका सञ्जय दत्त कसरी यसको चक्करमा परे, फिल्मको सबप्लट दर्शकलाई यही सत्य बताउनमा केन्द्रित छ ।

फिल्मको सुरुवात हुन्छ सञ्जय दत्तको बायोग्राफी लेखाउने चाहानाबाट । अदालतले ५ वर्षको जेल सजाय सुनाएपछि सञ्जय दत्तसँग १ महिनाको समय छ । अदालतले फिल्मको काम सक्नका लागि दिएको १ महिना । यही समयमा दत्त आफ्नो कथा दुनियाँलाई सुनाउन चाहान्छन् । उनको यही चाहानालाई मध्य नजर गर्दै एक लेखकले दत्तको बायोग्राफी पनि लेखेका छन् तर समस्या के भइदिन्छ भने उनले दत्तलाई महात्मा गान्धीसँग तुलना गरिदिन्छन् । दत्तलाई बायोग्राफी चित्त बुझ्दैन । उनले छापिएका सबै किताब जलाउँछन् । हिरानीले पहिलो दृश्यबाटै दत्त सनकी र जिद्धी भए पनि इमान्दार भएको स्थापित गरिदिएका छन् ।

दत्तको बायोग्राफी लेखाउने चाहानासँगै कथामा प्रवेश हुन्छ, विनी (अनुष्का शर्मा)को लण्डन बसेर किताब लेख्ने गर्छिन् । पहिला त विनी दत्तको बायोग्राफी लेख्न तयार हुन्न तर दत्तको कथा सुनेपछि विनीले बायोग्राफी लेख्ने निर्णय गर्छे । फिल्मको पहिलो हाफ दत्तले विनीलाई सुनाएको कथामा आधारित छ । यो भागमा निर्देशकले ड्रग्सको दुनियाँमा दत्तको प्रवेश, यसबाट छुट्न गरेको प्रयास र यही आदतका कारण गुमेका सम्बन्धलाई रोलर कोस्टर बनाएर प्रस्तुत गरेका छन् । पहिलो भाग समेट्ने यी कथामा हिरानीले आफ्नो सारा कौसल प्रयोग गरेका छन् । हाँस्दाहास्दै रुवाउँछन्, रुवाउँदा रुवाउँदै हसाउँछन् ।

फिल्मको दोस्रो भाग दत्तको हतियार काण्डमा केन्द्रित छ । अनुमतिबिना हतियार राखेको अभियोगमा दत्तले सन् २०१३ मा भारतको उच्च उदालतबाट ५ वर्षको जेल सजाए पाएका थिए जुन उनले २०१६ मा सकाएका हुन् । तर दत्तको अपराध अवैधानिक हतियार राखेको मात्र भए पनि सन् १९९३ मा मुम्बई २ सय ५० जनाको ज्यान जाने गरी भएको बम ब्लास्टमा पनि उनको हात रहेको मिडियाको आरोप छ । फिल्मको दोस्रो भागले दत्तको जेल जीवन र उनलाई छुटाउन बाबु सुनिल दत्तले गरेको संघर्षलाई बुनेको छ । पहिलो भाग झैं दोस्रो भाग दर्शकका लागि उत्ति रोमाञ्चक छैन, तर त्यसका बावजुद पनि हिरानीले कथालाई बोरिंग तरिकाले वाचन गरेका छैनन् । दोस्रो भागमा पनि केही यस्ता ठाउँ त आइहाल्छन् जहाँ तपाईं आँखाको डिलसम्म आउने आँशु रोक्न सक्नुहुन्न । पहिलो भागमा त यस्ता ठाउँ धेरै नै छन् ।

बायोपिकमा फिल्म बनाउनु फिल्ममेकरका लागि जहिलै अपजसको काम हो । लामो जीवनकथालाई दुई घन्टा छेऊछाउमा समेट्नु जस्तो सुकै फिल्ममेकरको पनि अग्निपरिक्षा हो । अझ सञ्जय दत्त जस्तो लथालिंग जीवन बिताएको मान्छेको त के राख्ने र के छाड्ने दुविधा हुन्छ । हिरानीले पनि उनको बायोपिक बनाउँदा धेरै कुरा छुटाएका छन् । तर जति राखेका छन् तिनलाई न्याय गरेका छन् । ड्रग्स, स्टारडम, केटी, जेल सञ्जय दत्तको जीवनसँग जोडिएका पाटा हुन् तर निर्देशकले ड्रग्स र जेल जीवन छाडेर बाँकी सबै कुरा फिल्मबाट हटाइदिएका छन् । योसँगै धेरैले हिरानीलाई आरोप पनि लगाएका छन् कि सञ्जय दत्त साथी भएका कारण उनले दत्तलाई चोख्याउने गरी फिल्म बनाएका छन् । यो आरोपमा आंशिक सत्यता छ ।

पूरा फिल्म हेरिसक्दा लाग्छ हिरानीले यो फिल्म सञ्जयलाई आतंकवादी थिएनन् भनेर प्रमाणित गर्न बनाएका हुन् । फिल्मले भन्छ, दत्तलाई आतंकवादीे मिडियाले बनाएका हुन् । बायोपिक भनेर हेर्दा फिल्म धेरैलाई अपुरो लाग्छ तर आफैंमा यसलाई फिल्म मात्र सम्झेर हेर्ने हो भने चैं बलिउडमा यो साल रिलिज भएका उत्कृष्ट फिल्ममध्ये एक हो । निर्देशक, पटकथा र कलाकारको अभिनयले हिरानीले फेरि बलिउडमा हलचल ल्याउन सफल भएका छन् ।

सञ्जुको सबैभन्दा उल्लेखनीय पाटो कलाकारको अभिनय हो । सानोदेखि मुख्य भूमिकामा अभिनय गर्ने हरेक कलाकारको जीवन्त अभिनयले फिल्म उत्कृष्ट बनाउन मद्धत गरेको छ । तर पनि सञ्जय दत्तको रुपमा अभिनय गरेका रनवीर कपुर फिल्मका ज्यान हुन् । सञ्जय दत्तको रुपमा रनवीरको टान्सफर्मेसनले धेरैलाई चकित बनाउँछ । यो फिल्मसँगै रनवीरले अभिनयमा आफ्नो गुमेको लय पाएका छन् । रनवीरले फेरि एक पटक आफू बलिउडका सबैभन्दा कुशल अभिनेता भएको प्रमाणित गरेका छन् ।

फिल्ममा रनवीरपछि अभिनयले कायल पार्नेमा विक्की कौसलको पनि नाम आउँछ । रनवीरको साथी कमलीको रुपमा अभिनय गरेका उनले पनि फिल्ममा गज्जबको अभिनय गरेका छन् । फिल्ममा रनवीरपछि सुनिल दत्त बनेका परेश रावलको भूमिका बलियो छ । तर उनले तुलनात्मक रुपमा बाँकी कलाकारभन्दा कमजोर अभिनय गरेका छन् । सानो भूमिकामा देखिए पनि मनीषा कोइराला र अनुष्का शर्माले छाप छोडछन् ।

ऋभिजात जोशीसँग मिलेर हिरानीले लेखेको पटकथा फिल्मको सशक्त पाटो हो । आफ्नो हरेक फिल्ममा दर्शकका लागि जीवन जिउने सूत्र देखाउने हिरानीले यो पाली हिरानीले गीतलाई यसको माध्यम बनाएका छन् । बायोपिक भए पनि फिल्म कुनै सामाजिक विषयमा बनेको फेमिली ड्रामा झैं छ, यसका लागि हिरानीको जति तारिफ गरे पनि कम हुन्छ । धेरैले आरोप लगाए झैं उनले दत्तको जीवनीका राम्रा कुरा मात्र देखाएका छैनन्, उनको चरित्रका ब्ल्याक स्पटलाई दर्शकसामु पस्किएका छन् ।

फिल्मको एक दृश्यमा सुनिल दत्त बनेको परेश रावल एक पत्रिकाका सम्पादकलाई भन्छन्, ‘ सञ्जु कुनै बितेको समय हैन, जो फर्केर आउन सक्दैन ।’ यो स्टेटमेन्ट स्वयं सञ्जय दत्तको जीवनमा त लागू भएको छ नै, उनको भूमिका निभाउने रनवीर कपुरको जीवनमा पनि लागु हुन्छ । एकसेएक फिल्म फ्लप भएका कारण करिअरको उत्तराद्र्धमा रहेको टिप्पणी हुन थालेका रनवीर पनि सञ्जुसँगै लयमा फर्किएका छन् । सञ्जु खराब मान्छेमाथि बनेको असल फिल्म हो ।

0Shares
२०७५ असार १७ गते १२:३९ मा प्रकाशित
Royal Education
Purano Dunga

प्रतिक्रिया

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

sunkeshari Satrugate